Bugün hayat üstüne yazasım geldi birtakım sebeplerden dolayı.Ha sanki çok bi halt bildiğimden ya da çok yaşamışlığımdan değil sonuçta 22 yaşındayım henüz.Blogumda ve bu yazıda yazdıklarım kimine saçma boş yere yazılmış gibi gelebilir ama düşüncelerim bu.
Hayat çok garip diye klişe bir giriş yapıyım mı?Yok yok yapmıcam ama gerçekten de hayatın bize ne getirceği belli olmuyor.Bunu herkes için diyorum sadece kendim için değil,o kişi bu kişi için değil.
İnsanların işleri iyi gitmeyebilir,uzun süren ilişkileri bitebilir,sevdiklerinden ayrılabilir,yakınlarını kaybedebilir ve hayata olan umutlarını kaybedebilir.Nitekim bunlar oluyor da hayatta.Bunların sonucunda üzülüyoruz tabiki insanız ne de olsa.Off ne kadar karamsar konuştum ya.
Demek istediğim hayat üzülmek için çok çok kısa.İyi gitmeyen işlerimiz yüzünden pes edebiliyoruz,pes etmeye çok yaklaşabiliyoruz.Kötü giden ilişkiler yüzünden hayata küsebiliyoruz.Daha çok neden sayılabilir ama neden bu kısacık ömrü üzülmeye harcayalım ki?Mutlu olmak için ikinci bir ömür mü var ki bunu üzülmeye harcıyoruz.Mutsuzluk mutluluğu getirmiyo,aksine mutsuzluk daha çok mutsuzluğu beraberinde getiriyor.O yüzden mutluluğu mutluluk getirir.Evrendeki şu denge olayı(asyalıların deyişiyle ying-yang olayı)güzel birşey aslında.
Filmlerdeki sözler gibi olucak biraz ama her karanlığın bi aydınlığı,her gecenin bi sabahı vardır.
Hayat kısa,kalmaz bize:)
bu sefer dedim ya la işte:D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder